WersusNauka » Uncategorized

Obcokrajowcy boją się studiować w Polsce?

Ewa — Mon, 31 Jul 2017 21:15:04 +0000

Od kilku miesięcy głośno się zrobiło o pobiciach obcokrajowców – najczęściej studentów lub wykładowców, którzy mówili w innym niż polski języku lub ich wygląd odbiegał od typowego studenta Polaka. Jak się okazuje, sprawa odbiła się szerokim echem w świecie studenckim na niwie międzynarodowej. Z całego świata spływają nieoficjalne zapytania czy w wybranych miastach Polski biją?
Najjaskrawszym przykładem takiego zachowania oraz obaw obcokrajowców, którzy chcą studiować w tym mieście, jest Lublin. To tutaj w ostatnim czasie doszło do pobicia tureckiego studenta, kobiety, którą wzięto za Ukrainkę oraz oplucia młodej muzułmanki. Doszło już do tego, że młodzi obcokrajowcy czytają komentarze lub posty na temat przemocy w Lublinie. Jak się okazuje wystarczy przeczytać wyłącznie komentarze pod artykułem poświęconym obcokrajowcom w Polsce. Wylewa się z nich morze nienawiści i przemocy słownej, która kierowana jest przeciw właśnie obcokrajowcom.
Zaczynkiem do dyskusji na temat bezpieczeństwa obcokrajowców studiujących w Lublinie miał być fakt napaści na młodego, 25-letniego Turka, Deniza, który został pobity kiedy wracał z kolegami z klubowej imprezy. Chłopak trafił do szpitala, gdzie przeszedł operację. Po rekonwalescencji wrócił do Turcji.
Jak nie trudno się domyślić, do dyskusji włączyli się politycy. Radni z Platformy Obywatelskiej zażądali informacji od służb porządkowych jak wygląda sytuacja bezpieczeństwa w mieście. Do tego zarządzono obowiązkowe lekcje tolerancji w szkołach.
I kiedy już sądzono, że był to jednorazowy wybryk miejscowych chuliganów, do mediów trafiła kolejna sprawa związana z zachowaniem nietolerancyjnym. Oto grupka młodych niemieckich muzułmanów zwiedzała kraj, odwiedzając przy tym Lublin. Tutaj spotkali się z nieprzyjemnymi sytuacjami. Grupa poprosiła o interwencję patrolujących policjantów, ci jednak nie podjęli działań. Jak się później okazało, policjanci nie mówili po angielsku, a szyderczy śmiech Polaków względem Niemców określono jako „serdeczna wymiana uśmiechów”.
Sytuacje napaści na obcokrajowców studiujących w Polsce zdarzały się i pewnie będą się nadal zdarzać, tak jak napaści na Polaków za granicą. Martwi jednak fakt, iż politycy zamiast podejmować wszelkie możliwe kroki zaradcze, głośno dyskutują i przekrzykują się nie chcą słuchać argumentów lub w ogóle ich nie mając. Warto zauważyć, iż do tej pory wielokulturowość była w Lublinie jego atutem, czymś normalnym, z czym żyli ludzie od stuleci. Smutną wiadomością jest jednak to, że młodzi studenci z zagranicy zaczynają omijać Lublin i wybierają droższe miasta takie jak Kraków czy Warszawa. Cierpi na tym nie tylko prestiż uczelni lubelskich, ale i gospodarka lokalna.

Studia nie dla „starej matury”

Ewa — Tue, 28 Feb 2017 21:51:00 +0000

Choć od reformy edukacji, która wprowadziła obowiązkową matematykę, pozmieniała sposób zdawania egzaminu maturalnego z opisowego na testowo-opisowy, minęło już kilka dobrych lat, to reperkusje tej decyzji odbijają się echem do dziś. Nie chodzi tylko o ginącą umiejętność dłuższej wypowiedzi pisemnej abiturientów czy umiejętność rozwiązywania testów, ale o możliwość dostania się na wymarzone studia. Jak donosi Rzecznik Praw Obywatelskich, Adam Bodnar, osoby, które zdawały tak zwaną starą maturę, mają trudności z dostaniem się na niektóre uczelnie wyższe lub na konkretne kierunki.
Coraz częściej na biurko Rzecznika Praw Obywatelskich wpływają skargi na Komisje Rekrutacyjne, które nie dopuszczają abiturientów, którzy nie legitymują się zdanym egzaminem maturalnym, który był oceniany przez Centralną Komisję Egzaminacyjną (CKE). Oznacza to, iż osoby, które zdawały maturę jeszcze przed reformą, czyli ich egzamin maturalny oceniany był w szkole, do której uczęszczali, nie są dopuszczane do niektórych kierunków studiów. Jak podejrzewa się, może to oznaczać łamanie, a przynajmniej ograniczanie, dostępu obywatela do powszechnej edukacji, zatem łamanie podstawowego prawa do nauki, gwarantowanego przez Konstytucję RP.
Mało tego, skargi opisują sytuacje, w których komisje rekrutacyjne nie przewidują dodatkowych egzaminów, testów czy rozmów dla kandydatów na studia, którzy zdawali „starą maturę”. Problem polega na tym, że jeśli chce się podejść do rekrutacji na wybrane studia, to należy najpierw zdać nową maturę pomimo, że ma się już na koncie zdany egzamin dojrzałości sprzed reformy.
Przypadki odmowy startowania w procesie rekrutacji na studia mieli między innymi abiturienci „starej matury”, a uczelnią, która odmówiła im możliwości studiowania był Uniwersytet Jagielloński. Jak wyjaśniały władze uczelni, odmowa przyjęcia dokumentów oraz udziału w procesie rekrutacji wynikała z braku odpowiednich, jasnych przepisów, które normowałyby takie sytuacje. Nie ma bowiem przepisów zobowiązujących uczelnie do honorowania starej matury, do przeprowadzania testów czy egzaminów uzupełniających. Podobne podejście prezentuje między innymi Gdański Uniwersytet Medyczny, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu czy Uniwersytet Medyczny w Łodzi.
Tymczasem Rzecznik Praw Obywatelskich argumentuje, iż przepisy art. 169 ust. 1 pkt 1,2 i 6a ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2016r., poz. 1842) nie dyskwalifikują osób ze „starą maturą” i nie wykluczają także ich z procesu rekrutacji.
Reforma, która zróżnicowała abiturientów, dokonała się w latach 2004/2005. Na szczęście większość uczelni w Polsce uwzględnia wyniki „starej matury”, dzięki zastosowanemu przelicznikowi , za pomocą którego wynik egzaminu wyrażany jest w procentach. Innym stosowanym rozwiązaniem jest przeprowadzenie dodatkowych egzaminów wstępnych.

Akademia Sztuk Pięknych

Ewa — Wed, 31 Aug 2016 21:41:28 +0000

Kończąc liceum nie zawsze wie się, co chciałoby się w życiu robić. Jedni abiturienci chcą iść na medycynę, inni na historię, prawo czy psychologię. Ktoś chce zgłębiać wiedzę na temat innych krajów, kultur, a jeszcze inna osoba najchętniej zaszyłaby się w cichym laboratorium i pracowała nad nowymi substancjami, maszynami, robotami czy innymi wynalazkami. Są jednak osoby wyjątkowo uzdolnione plastycznie, manualnie, które nie widzą siebie za biurkiem, w garniturze, wtłoczone w wielką machinę korporacyjną i wyścig szczurów. Takie artystyczne dusze chcą zgłębiać sztukę, jej przesłanie. Dla takich osób najlepszym wyborem uczelni będzie Akademia Sztuk Pięknych.
W Polsce można składać dokumenty do kilku Akademii Sztuk Pięknych. Takie szkoły funkcjonują w Poznaniu, Krakowie, Warszawie, Łodzi, Wrocławiu, Gdańsku, Katowicach, Szczecinie i Toruniu. Wybór uczelni zależy oczywiście od wyników matury oraz procesu rekrutacyjnego danej uczelni.
Akademia Sztuk Pięknych to rodzaj uczelni wyższej, która zajmuje się, kształci i rozwija szeroko rozumianą sztukę. Jej rozumieniu kryją się sztuki piękne, sztuki projektowe oraz konserwacja i restauracja dzieł sztuki. W obrębie sztuk pięknych znajdują się takie dziedziny jak sztuki plastyczne, grafika, rzeźba. W ramach sztuki projektowej kształci się w dziedzinach architektura wnętrz, wzornictwo, film, fotografia, scenografia, ubiór, szkło, ceramika. ASP prowadzi także kształcenie w ramach edukacji plastycznej.
Historia kształcenia w ramach sztuki sięga 1799 roku, kiedy to na Zamku Królewskim w Warszawie Marciello Baccarelli, włoski malarz zatrudniony przez króla Zygmunta Augusta Poniatowskiego, przedstawił mu pierwszy projekt Akademii Sztuk Pięknych. Ze względu na sytuację polityczną, projekt ten nie został zrealizowany, jednak kształcenie w tym kierunku odbywało się w pracowni włoskiego malarza. To właśnie jego pracownia stała się pierwszą akademią dla artystów. W późniejszych latach Baccarelli został honorowym dziekanem Oddziału Sztuk Pięknych przy Uniwersytecie Warszawskich. Otwarcie Oddziału miało miejsce w roku 1816. Jest to najstarszy wydział, na którym kształcono w zakresie sztuk pięknych. Dwa lata później, w Krakowie zostaje otwarta Szkoła Rysunku i Malarstwa, która działa do 1873 roku. Później przekształca się w Szkołę Sztuk Pięknych, działającą do 1900 roku. Od 1900 roku w Krakowie działa już Akademia Sztuk Pięknych.
Kolejnym krokiem do powiększania się grona studentów doskonalących swój talent w zakresie sztuki było utworzenie Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w 1919 roku w Poznaniu. W latach powojennych, 1946-1996 szkoła nosiła nazwę Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. Natomiast do 2010 roku szkoła była Akademią Sztuk Pięknych. Obecnie funkcjonuje jako Uniwersytet Artystyczny.
Najmłodszą uczelnią wyższą o charakterze artystycznym jest Akademia Sztuki w Szczecinie, którą utworzono w 2010 roku.

Uniwersytet Zielonogórski

Ewa — Sat, 30 Jul 2016 23:06:18 +0000

Uniwersytet w Zielonej Górze jest stosunkowo młodą uczelnią wyższą, która jednak bardzo szybko się rozwija i zyskuje coraz większe grono zadowolonych absolwentów i studentów. Uniwersytet Zielonogórski powstał 1 września 2001 roku. Jednak historia kształcenia wyższego w Zielonej Górze jest znacznie dłuższa niż 15 lat. Oto w 1965 roku powstała Wyższa Szkoła Inżynierska, którą następnie przekształcono w Politechnikę Zielonogórską. W 1971 roku powstała Wyższa Szkoła Nauczycielska, którą dwa lata później przekształcono w Wyższa Szkołę Pedagogiczną, która przyjęła patronat profesora Tadeusza Kotarbińskiego. Dopiero z połączenia tych dwóch szkół wyższych, tj. Politechniki Zielonogórskiej i Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Prof. T. Kotarbińskiego powołano Uniwersytet w Zielonej Górze.
Uniwersytet w Zielonej Górze jest największą uczelnią państwową w województwie lubuskim. Uczelnia liczyła w roku akademickim 2015/2016 ponad 13 tysięcy studentów. Kandydaci na studia mają do wyboru studia na I, II i III stopniu. Prowadzone są one w systemie stacjonarnym i zaocznym. Uczelnia może pochwalić się także bogatą ofertą studiów podyplomowych.
Na Uniwersytecie znajduje się obecnie dwanaście wydziałów. Jest między innymi Wydział Artystyczny, Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiskowej, Ekonomii i Zarządzania, Wydział Lekarski i Nauk o Zdrowiu, Nauk Biologicznych czy Wydział Pedagogiki, Psychologii i Socjologii. Można także podjąć naukę na kierunku Prawo lub Administracja. Wydziały proponują łącznie aż 60 kierunków, ponad stu specjalności w różnych dziedzinach – od humanistyki poprzez społeczną, ekonomiczną, przyrodniczą po nauki ścisłe i artystyczne. Uniwersytet Zielonogórski jest zaliczany do grupy uniwersytetów bezprzymiotnikowych, czyli uniwersytetów klasycznych.
Na Uniwersytecie można starać się o tytuł doktora habilitowanego w 5 specjalnościach oraz o tytuł doktora w 17 specjalnościach. Jest to możliwe między innymi dzięki prowadzonym na 8 wydziałach studiach doktoranckich. Studenci mogą korzystać z nowoczesnej Biblioteki Uniwersyteckiej oraz Parku Naukowo-Technologicznego. Jest to możliwe dzięki mądremu oraz sprawnemu wykorzystaniu środków pochodzących z funduszy europejskich. Przy Instytucie Socjologii na Wydziale Pedagogiki, Socjologii i Nauk o Zdrowiu powstał Lubuski Ośrodek Badań Społecznych. Przy Wydziale Nauk Biologicznych funkcjonuje Ogród Botaniczny, a absolwenci uczelni mają możliwość rozwijania swoich przedsiębiorczych pomysłów poprzez zakładanie firm przy pomocy Akademickiego Inkubatora Przedsiębiorczości.
Uniwersytet oferuje także bogate zaplecze socjalne – od stypendiów po kwaterunek. Poza zajęciami mogą skorzystać z różnych obiektów sportowych, mediach studenckich czy zespołach muzycznych. Każdy może znaleźć coś dla siebie. Nie należy zapominać, że Zielonogórskie Zagłębie Kabaretowe wywodzi się właśnie ze szkół wyższych, więc studenci mający ogromne poczucie humoru i talent sceniczny mogą już wkrótce bawić publiczność goszcząc na ogólnopolskich scenach kabaretowych.

Studenci uciekają za granicę!

Ewa — Sat, 30 Apr 2016 11:12:00 +0000

W dobie otwartych rynków pracy, gdzie barierą jest wyłącznie język lub kwalifikacje, a nie fakt bycia obcokrajowcem, praca za granicą wydaje się być czymś naturalnym. A na pewno tak będzie w najbliższej przyszłości. I młodzi ludzie dostrzegając ten trend i zjawisko, wybierają coraz częściej uczelnie zagraniczne, by tam zdobywać wiedzę, doświadczenie i w przyszłości pracę. Cześć z nich przenosi się w trakcie studiów do zagranicznej uczelni, by otrzymać dyplom tamtejszego uniwersytetu. Studenci wierzą przy tym, że taki dokument otworzy im szerzej drzwi do kariery i lepszej pracy.
Według oficjalnych danych pochodzących z Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) za granicą kształci się blisko cztery miliony studentów na całym świecie, z czego blisko 50 tysięcy to Polacy. Ważne jest też to, że liczba Polaków wyjeżdżających na studia za granicę kraju stale rośnie bez względu na fakt, iż kraj nasz boryka się z niżem demograficznym. Jak pokazują dane liczba kształcących się polskich studentów poza Polską w ostatnich trzech latach wzrosła o 20 procent.
Najpopularniejsza jest naturalnie Wielka Brytania, choć coraz częściej młodzi ludzie decydują się na naukę w Danii, która oferuje bogatą ofertę akademicką. Sporo osób wybiera także Niemcy i Włochy. Studenci starają się o dyplom znanej, renomowanej zagranicznej uczelni sądząc, iż pomoże im to dostać pracę w cenionych firmach czy instytucjach europejskich. Wynika to z faktu, iż polskie szkoły wyższe nie cieszą się wielkim szacunkiem i poważaniem wśród zachodnich pracodawców. Większość studentów wybierających naukę poza Polską wskazuje też na fakt, iż na wielu polskich uczelniach wciąż jest bardzo niski poziom nauczania, natomiast zagraniczne placówki oferują nie tylko renomowany dyplom, ale i doświadczenie i kwalifikacje zawodowe, nie wspominając już o języku obcym, który jest szlifowany niemalże do perfekcji.
Wydaje się być oczywistym, że polskie uczelnie powinny zadbać o wysoki poziom nauczania, o innowacyjne metody kształcenia oraz bogatszy, odpowiadający współczesnemu rynkowi pracy program. Warto także stawiać na innowacyjne kierunki i zagadnienia, które w świecie są rozwijane i udoskonalane. Studentów nie odstraszają nawet wysokie koszty utrzymania się w obcym kraju. Sprawnie organizują sobie stypendia, granty czy szukają pracy, która pozwoli im zapewnić sobie pokrycie kosztów wiktu i opierunku.
Czy warto studiować za granicą? Oczywiście, że warto. Daje to niepowtarzalną okazję poznania innych kultur, metod nauczania, pogłębienia znajomości języków obcych i oczywiście wiedzy z zakresu, który się wybrało. Faktem jest, że absolwenci polskich uczelni stając do konkursu o pracę z innymi absolwentami np. Sorbony czy Oksfordu, mają mniejsze szanse. Dlatego warto dobrze przemyśleć swoją dalszą ścieżkę edukacji i jeśli nie można z rożnych powodów podjąć nauki za granicą, to może warto rozejrzeć się za kursami, studiami uzupełniającymi lub innymi formami zdobycia dokumentu z prestiżowej uczelni, potwierdzającego wiedzę.